Bali, een wereld van verschil na Nieuw zeeland en Australie natuurlijk. Maar inmiddels ben ik alweer helemaal gewend aan de aziatische mentaliteit. Van het toeristische Kuta (met oneindig veel winkeltjes) ben ik naar Ubud gegaan. Ubud is het culturele centrum van Bali. Een heel leuk stadje met een gezellige sfeer, een verademing na Kuta. Mijn tijd in Ubud heb ik doorgebracht met drie Belgische meiden. De eerste dag hebben we een scooter gehuurd om de omgeving van Ubud te bekijken. Zodra we uit het centrum waren, reden we de rijstvelden in. We hadden een perfecte dag uitgekozen, omdat iedereen bezig was met de voorbereidingen voor de jaarswisseling, Nyepi. De jaarwisseling in Bali bestaat uit drie dagen van seremonies/ offeringen voor good luck in het nieuwe jaar. De laatste avond hebben ze een soort carnaval parade (Oga,Oga) van ogers in verschillende vormen, maten en gedaantes om de duivel weg te jagen. De eerste dag van het nieuwe jaar is de day of silence, Nyepi. Op deze dag mag niemand zijn huis/ hotel uit en in sommige gebieden gebruiken ze ook geen elektriciteit op deze dag (gelukkig bij ons niet). Na Nyepi heb ik mijn (grote) Backpack in het hotel in Ubud achtergelaten en ben ik op een scooter gestapt. Dat was toch wel een hele bezienswaardigheid. Zo gewoon is het dat iedere balinese op een scooter rijdt: hoe oud maakt niet uit, met hoeveel maakt niet uit (het liefst met het hele gezin of met al je vrienden) maar die blanke meid op een sooter was toch wel een vreemd gezicht. En dus geing ik zwaaiend en gedag zeggend door de dorpjes. Van rijstvelden over heel het eiland; de meren rondom mount Batukau bij Muniduk in het centrum; de bergen van het Tasman Nasianal Bali Barat n.p. naast de zee bij Pemuteran in het westen tot aan de sunrise vanaf mount Batur (op mount Agung) en de hike tussen de kraters van (de vulkaan) Batur in het oosten, geweldig! Maar vooral ook om het op deze manier te doen, want gelukkig heb ik zo kunnen zien dat het echte Balinese leven (zonder toeristen) ook nog bestaat in de kleine dorpjes. En dat de mensen daar geweldig behulpzaam en aardig zijn zonder iets van je te willen, ook al kunnen de meeste mensen in de kleinere plaatsen geen engels ze doen hun best om je zo goed mogelijk de weg te wijzen in het doolhof van wegen en de borden die niet altijd even goed zijn. Oke het was niet altijd even gemakkelijk: de bochtige bergwegen, de drukke steden, de regen in de bergen en de hitte op de rest van de stukken door zon en uitlaatgassen. Deze korte scootertrip van 4 dagen eindige weer in Ubud. Van Ubud ben ik weer terug gegaan naar Kuta. In kuta heb ik nog 1 dag een scooter gehuurd om Tanah Lot tempel te zien en de zonsondergaan bij Uluwata. Op de 23e hebik het vliegtuig genomen naar Vietnam, Ho Chi Minh City, Saigon!!!

Inmiddels ben ik alweer 4 dagen hier! Saigon, zoals de mensen hier Ho Chi Minh nog steeds noemen, is een geweldig drukke stad met meer dan 5 miljoen inwoners en 3 miljoen scooters! en dat is te zien op de weg! Ik ben twee dagen op een Mekon Delta trip geweest, leuk maar vreselijk toeristisch! Vanavond neem ik de nachtbus naar Dalat, de bergen in.